Een cellulair ecosysteem

Als je er aan begint ben je verslaafd. En als je één cellulaire automaat hebt gemaakt is de volgende niet zo moeilijk meer. Deze is een klassieker, en in onderzoek ook veel gebruikt, dan wel in wat uitgebreidere vorm: een ecosysteem bestaande uit verschillende onderdelen van de voedselketen. Ik heb het simpel gehouden en gekozen voor twee verschillende onderdelen van het ecosysteem: gras en konijnen. Net als bij de vorige cellulaire automaten zijn er enkele simpele regels waaraan de bewoners van de cellen zich houden. En zelfs met deze simpele regels kun je interessant gedrag zien ontstaan. De regels:

Voor Gras:

  1. Als er in je directe omgeving (de cellen links, rechts, boven of onder) een lege cel is wordt die in 20% van de gevallen gevuld met gras. [Gras groeit].

Voor de konijnen:

  1. Konijnen beginnen met een energie van 10.
  2. Iedere stap neemt de energie van een konijn af met 1. [Leven kost energie]
  3. Als de energie onder nul zakt sterft het konijn en laat een lege cel achter. [De hongerdood]
  4. Als het konijn naast een cel met gras staat, kan het konijn eten. De kans daarop is 1-energie/10 en wordt dus groter met afnemende energie (honger). Als het konijn eet springt het naar de cel met gras en stijgt zijn energie met 3. [Konijnen eten]
  5. Als je naast precies één ander konijn staat, en de energie van beide konijnen is groter dan 5, is er een kans (40%) dat er een nieuw konijn ontstaat in een cel naast het konijn. [Voortplanting]

Er zijn twee belangrijke toevoegingen aan de regels ten opzichte van de vorige automaten. Er is een kanselement ingebracht, sommige regels kunnen met een bepaalde kans worden uitgevoerd. Bovendien heeft het konijn een interne toestand, zijn energie, die het gedrag van het konijn bepaalt (wel/niet eten, wel niet voortplanten, sterven). En je kunt me aanvallen op de biologische correctheid omdat ieder konijn met ieder willekeurig ander konijn kan voortplanten. Hier zie je het resultaat:

In veel gevallen zie je dat het aantal konijnen vaak ongeveer stabiel blijft, met af en toe bevolkingsexplosies van konijnen. Die leiden dan tot grote kaalgevreten plekken waardoor konijnen in een hoog tempo afsterven. In veel gevallen blijven er een paar over die op termijn zich weer gaan vermenigvuldigen. Het systeem kan dus een stootje hebben. Maar soms gaat het fout en sterven alle konijnen. Het overkwam mij een aantal keer dat ik een eenzaam zwervend konijntje overhield. Dat heeft het eeuwige leven want in dit model is niet voorzien in sterven van ouderdom.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.