Schurend onderwijs

Deze week mocht ik de UT onderwijsdag over het Masteronderwijs afsluiten. Het was de bedoeling dat ik luisterde en mijn indrukken zou geven. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Bas Haring dat zou doen, maar die kon uiteindelijk niet komen. Het is niet makkelijk om met acht parallelle workshops, die wel elk twee keer werden gegeven, te luisteren en daar indrukken van te geven. Maar met wat indrukken en een voorgesprek was het te doen. Op andere plaatsen is verslag gedaan van wat ik te zeggen had en dat ga ik niet herhalen. UT-nieuws wijdde er dit artikel aan, dat op verschillende plaatsen niet de kern raakte van wat ik probeerde te zeggen, maar wel gelukkig op de foto de goede slide laat zien: “Schuurt het wel genoeg”. De kern van mijn verhaal was dat we het studenten niet te makkelijk moeten maken. Dat falen een optie en en dat je van fouten kunt leren. Petra de Weerd-Nederhof, die de dag organiseerde gaf me de gelegenheid om op haar blog een gastbijdrage te schrijven om dit punt nog eens uit te werken.

Schuren kan creativiteit opwekken. De dag zelf was voor mij een goed voorbeeld. Op die manier een dag samenvatten was voor mij spannend. Ik ben in het diepe gesprongen en gelukkig kwam ik weer boven. Met een paar inzichten die helderder waren dan voor die dag. Een ander voorbeeld kwam vandaag. Toevallig werd ik deze dagen gevraagd om voor een project van een bevriend bedrijf als adviseur op te treden. In het pakket moeten naast een CV ook kopieën van mijn diploma’s worden bijgevoegd. Ik heb dus mijn diploma’s opgezocht en ontdekte dat mijn drs. bul in het latijn was – wat ik eigenlijk vergeten was:

Wat me meer verbaasde en waar ik van schrok is dat tussen een reeks redelijk tot goede cijfers (7 tot 9, met achten voor scriptie en experimenteel werk), een 6- stond voor quantumtheorie 1. De herinnering kwam boven dat ik daar destijds echt gefrustreerd door was, omdat ik de quantummechanica echt wilde begrijpen en dat grote moeite kostte, blijkend uit dat cijfer. Gelukkig heb ik doorgepakt en is ergens het kwartje gevallen: quantumtheorie 2 was een 9, en mijn these ging ook over de fundamenten van de quantummechanica. Voor mij was dit echt een lastig moment in mijn studie – en volgens mij heeft het ook tijd gekost. Achteraf een productief schuurmoment.

 

 

Geef een reactie